بگــــذار رویاهایم هـمـیـن که هســــت بـمــــاند ،
همیــن قـدر خاص ، همیـــن قدر خواستنــی،
،
من از ســردی واقعــــی حضـــــورت می ترســــــم ،
میمیـــــرم، میان همین رویا بــمـــــــان،
امــا
هـمان که در من نشستـــه ای، ساختـــه ای، بـمــان
شاید
بــــرای اینکه همیشه با تـــو باشم،
برای دوست بودنم ، مــاندنم ، بایـــــد همیشه تـــــــــورا نداشتــــه باشم،
با مــن در مـــن
امــــا نـه در کنــار مـــــــن
و من به دیـــداری می اندیشـــــم که هرگـــز اتفاق
نـمــی افتـــــــــد
(تـقـدیـم بـه دوســـتـــم)
برچسب:
نویسنده: وحـ♪ـیـد
تاريخ: 2 مهر
1392 ساعت: 10:15